Deze website is voor iedereen die graag wil fietsen, maar in het bijzonder voor mensen met beperking.

Geert Dijstelbloem, Driewiel-ligfiets.



Hoe ben ik ertoe gekomen om een ligfiets aan te schaffen?


Sinds 1995 heb ik last van evenwichtstoornissen en in 1997 werd de ziekte ven Meniére vastgesteld.

Ik fietste graag en ook op de mountainbike vermaakte ik me prima.
Het fietsen ging helaas steeds moeilijker, vooral het omvallen vanwege evenwichtsproblemen speelde steeds meer op.
Ook als ik een aanval kreeg onderweg raakte ik zo in paniek dat ik toen maar gestopt ben met fietsen.
Toch bleef ik wel in beweging maar dit was nu een heel stuk minder.
Mijn neef heeft al jaren een CC Rider en nodigde me eens uit om daar eens een stukje op te fietsen.
Dat beviel me heel goed en toen ben ik op zoek gegaan via Internet naar ligfietsen en dan zeker de driewielers.
In 2003 belande ik echter in het ziekenhuis en maakte daar een moeilijke tijd door.
Het lopen ging nu ook heel erg moeilijk vanwege evenwichtsproblemen.
Nou wilde ik nog meer gaan bewegen maar de prijs van zo,n trike dat was wel schrikken.
Ik heb toen contact opgenomen met BEL in Tilburg want die hadden een Rider in de verhuur.
Daar heb ik toen de eerste voor mij lange tocht gereden en ik heb ervan genoten als een klein kind, vooral omdat ik nu weer kon fietsen.
Ik wist het nu zeker zo,n fiets wil ik ook hebben.
Op aanraden van mijn neef heb ik toen contact opgenomen met WVG en na enkele bezoeken kreeg ik dus een negatieve uitslag.
Het geluk was echter dat ik in 2003 ook 25 jaar bij dezelfde baas werkte en daar kreeg je toen een leuke geldbonus voor.
Toen ben ik op zoek gegaan naar een 2 de handse Rider wat helmaal niet meevalt om daar aan te komen.
Het geluk bleef me helpen en Bij ACE heb ik toen een hele mooie nette Rider gekocht.
Deze werd ter plekke op maat voor me ingesteld en ook helemaal nagekeken voordat ik hem mee kon nemen.
De Rider past met gemak achter in onze auto en zo vertrokken we weer naar huis.
20 km van huis zijn we gestopt om de fiets uit de auto te halen want ik wilde het laatste stuk fietsen.
Thuis aangekomen was ik de koning te rijk en ben ook meteen gaan nadenken hoe ik eventueel mijn loophulp mee kon nemen.
Deze liet ik veelal thuis maar de GSM ging wel altijd mee en mijn vrouw was altijd bereikbaar.
Dat gaf mij een geruststellend gevoel want mij kon nu niets meer gebeuren.
Toch heb ik toen alsnog een steun ontworpen voor het meenemen van de loopkruk.
Wel makkelijk als je onderweg eens stopt en je wilt eens wat gaan bezichtigen of wat foto,s maken.
Als ik een Meniére-aanval tijdens een fietstocht krijg dan kan ik gewoon lekker op de fiets blijven zitten want ik val toch niet om.
In het eerste jaar dat ik de fiets aanschafte heb ik bijna 6000km gefietst zonder problemen.
Onderweg en dan vooral met mooi weer krijg je veel reacties maar ook wel eens vragen of je gehandicapt bent. Ik geef de mensen dan altijd meteen een antwoord terug en heel soms ontstaan er zelfs contacten met mensen die ook met een handicap zitten en ook niet meer kunnen of durven fietsen.
Deze mensen bied ik dan aan om eens een keer mijn fiets te proberen.
Zo heb ik al enkele mensen weer aan het fietsen gekregen en deze zijn me daar tot op de dag van vandaag nog steeds erg dankbaar voor.
Veelal kozen ze dan toch voor een wat hogere opstap en kwamen dan uit bij de Sinner Comfort die toch wel eens 2 de hands word aangeboden.
Ik maak ook tourtochtjes met deze mensen zodat ze weer zelfvertrouwen krijgen in het fietsen en het hoeft dan niet met grote snelheid te gaan als ze maar weer in beweging zijn dan is mijn doel ook weer bereikt.
Omdat ikzelf nu ook weer meer in beweging ben voel ik mezelf ook weer een heel stuk beter en vooral minder afhankelijk van anderen want ik kan mezelf weer op een vlotte en gezonde manier verplaatsen.
Helmond 2006.

Geert Dijstelbloem.

Terug naar Startpagina:

Terug naar Verhalen:

Naar Over ons: