Deze website is voor iedereen die graag wil fietsen, maar in het bijzonder voor mensen met beperking.

'E.D., Driewiel-ligfiets'.



Toch op de fiets!


Als je na een lange medische voorgeschiedenis totaal afhankelijk bent geworden, zoekt een mens toch steeds verder naar middelen om zichzelf onafhankelijk voort te bewegen en te verplaatsen, zonder hulp van anderen.
Een waar verhaal.
Na een lang ziekenhuisverblijf en een revalidatie van een paar jaar was ik nog steeds aangewezen op hulp van anderen vooral als het over verplaatsingen aankomt. Met een rolstoel zelf rijden gaat niet goed omwille van de rechterschouder die bijna niet mag belast worden. Stappen is mogelijk over beperkte afstand weliswaar met een stok. Pogingen om opnieuw te fietsen met een gewone fiets zijn uit den boze omwille van evenwichtstoornissen. Met een gewone driewielfiets lukt het ook niet omwille van problemen met op en afstappen en dat schouderletsel. Op een gewoon fietszadel kon ik ook niet meer zitten vanwege letsels door verlamming aan de ledematen van de linkerkant.
Op reis in Duitsland halfweg augustus 2005 met het gezin bemerkte ik een dame met een fiets die sterk verschilde van de klassieke driewielfiets en toch met drie wielen. Daar ik deze fiets niet zo goed bekeken had (wij waren aan de kant van de weg en fietsers zijn snel gepasseerd), wou ik daar toch wat meer over weten.
Eind augustus besloot ik op internet via “Google” een zoektocht te starten naar verschillende soorten fietsen. Wie weet vond ik misschien iets meer over het model dat ik had gezien in Duitsland. Ik typte de woorden “driewieler ligfiets” in en zette de zoekmachine op gang. Het allereerste onderwerp dat verscheen op het scherm was; “ Kan ik mijn driewieler ligfiets laten vergoeden als gehandicaptenvervoermiddel? ”. Ik heb deze site aangeklikt. Ik heb nog wat doorgesurfd op deze site en heb inderdaad een model van fiets gezien die kon lijken op “de fiets uit Duitsland”. Uiteindelijk heb ik contact opgenomen met de persoon in kwestie van de site. Deze bleek namelijk een arts te zijn in Nederland die als specialisatie en hobby had; het aanpassen van fietsen en zoeken naar oplossingen zodat mindervalide personen toch opnieuw zouden fietsen. Na wat heen en weer gemail stuurde ik per mail mijn medisch dossier door.
Deze arts adviseerde mij een bepaald soort fiets en gaf daarbij de site op van een paar constructeurs.
Ik heb de verschillende sites van desbetreffende constructeurs bekeken en heb dan van 2 firma's documentatie opgevraagd. Uiteindelijk heb ik de invoerder van de fietsen van het merk “hase” opgespoord via internet. Ik heb met deze zaak “ De Ligfiets”(vestiging in Gent en Antwerpen) contact opgenomen. De invoerder, Manu, vertelde me via mail dat hij dergelijke driewieler ligfiets in de toonzaal in Gent ter beschikking had. Meer nog, bepaalde zondag eind september bleek Gent Zuid autovrij en ter beschikking van fietshandels om testritjes te maken. De fietshandel in kwestie “de ligfiets”, zou daar eveneens aanwezig zijn. Zodoende werd ik meteen uitgenodigd om met die gelegenheid een proefrit te gaan maken.
Wij, mijn vrouw en ik en 2 zonen koppelden het aangename aan het nuttige en gingen niet alleen proefrijden maar ook onze tweede zoon instaleren op zijn kot in Gent. Wij zochten Manu van De Ligfiets op en na een paar pedaalaanpassingen ( ik moet mijn voeten vastmaken aan de pedalen anders kan ik mijn voeten niet op de pedalen houden) kon ik uiteindelijk een rondje fietsen op het parcours. Dit gevoel gaf me direct weer hoop om na verloop van tijd opnieuw te kunnen fietsen.
Ik was er dan ook 100% van overtuigd dat ik terug zou kunnen fietsen met dergelijke driewieler ligfiets. Ik wilde er ook alles aan doen opdat dit zou slagen.
Beschrijving van de fiets: een wiel vooraan, twee wielen achteraan. De drie wielen hebben een diameter van 50 cm . De zitting is eigenlijk een zeteltje dat in de hoogte verstelbaar is, geen zadel, op een hoogte van ongeveer 40 cm . Het stuur is onderaan de zitting bevestigd en via een stang verbonden met het voorwiel, zodoende kan men steeds fietsen met de rug tegen de leuning en de armen bijna gestrekt naar beneden. Ik kan remmen op de 3 wielen en beschik over 8 versnellingen. Fietsen met dergelijke fiets is eventjes wennen, de manier van zitten en sturen is totaal anders, zeker voor mij.
Ondertussen hadden de mensen van de ergo, de sociale dienst van de Westlaan in Roeselare en ik een dossier samengesteld met degelijke motivatie, de documentatie uit Duitsland, de prijslijst van Gent en alle andere formaliteiten, om door te sturen naar het Vlaams Fonds. De wetgeving is namelijk veranderd sinds 1 oktober 05 en dat kan in mijn voordeel zijn. De arts uit Nederland had wel benadrukt dat ik zeker en vast een aantal keer moest proefrijden vooraleer ik een beslissing nam en tot aankoop overging.
Tegen eind oktober had de firma in Gent een model van driewieler ligfiets ter beschikking
( die wellicht het meest aangewezen was voor mij) die ik kon gaan uitproberen. Op een dinsdag (ik vergeet het nooit) ben ik dan naar Gent geweest. Er was iemand van de thuiszorgwinkel van Ieper waarop ik beroep kon doen voor vervoer. En ja, dit was het, voor het eerst sinds lang fietste ik terug alleen, voelde ik terug de wind mijn gezicht strelen en door mijn haren waaien doordat ikzelf fietste, weliswaar met een driewieler maar toch op eigen kracht. Ongelooflijk.
Voordat we in Gent vertrokken maakten we met Manu nog de afspraak om binnen afzienbare tijd een fiets ter beschikking te stellen om minstens een paar weken thuis proef te rijden.
Het was begin december toen Manu de demofiets bij mij afleverde. Hij deed de nodige aanpassingen; lengte van de fiets, stand en breedte van het stuur, de juiste pedalen monteren, en klaar was hij voor een eerste ritje. In het begin was het even wennen om op en af te stappen. Sturen was ook onwennig vanwege de directe besturing. Maar oefening en motivatie baart kunst. Ik heb bijna iedere dag gefietst, als het weer het enigszins toeliet. Ik zorgde er steeds voor dat ik het gezelschap had van een of andere vriend en zodoende was er een grotere zekerheid indien er iets misliep. Maar er was nooit een probleem. Behalve één keer dat mijn pet weg waaide.
Op bewuste dag dat Manu de fiets kwam terughalen, na een 3 tal weken, en ik mijn eigen driewieler ligfiets bestelde zei ik; “Ik heb nu dergelijke fiets besteld en het is toch erg dat ik nu 6 tot 8 weken deze fiets moet missen en niet meer zal kunnen fietsen”. Antwoord van Manu; “ U mag deze fiets nog verder gebruiken tot halfweg januari 2006” . “Wij zijn nu toch gesloten met kerst en eindejaar en er is weinig verhuring”.
Dergelijke fietsen worden geheel op maat en naar wens van de klant geconstrueerd. Het prijskaartje is dan ook navenant. Er is steeds een wachttijd van 6-8 weken tussen bestelling en levering.
Ik heb met de demofiets veel gereden, heb er zelfs mee in de sneeuw gereden. Gelukkig waren er niet veel regendagen deze winter.
Uiteindelijk kwam Manu pas de demofiets terughalen als hij mijn eigen fiets kwam afleveren eerste week van maart. Opnieuw de fiets op lengte instellen, speciale pedalen monteren, stuur en zitting bijstellen Mijn eigen fiets is nog een beetje anders dan dat model die ik had om uit te proberen. Deze fiets kan ik ook opvouwen en in een monovolume wagen transporteren.
Ik ben Manu van de ligfiets in Gent dan ook zeer dankbaar dat hij deze fiets gratis ter beschikking gesteld heeft gedurende deze wachttijd.
Mijn dossier is al lang vertrokken naar het Vlaams Fonds, maar daarvan is tot op heden nog geen bericht gekomen of ik al dan niet in aanmerking kom en of ik een tussenkomst zal krijgen. Dat komt na verloop van tijd wel denk ik. De molen van de administratie draait traag.
Ondertussen fiets ik bijna iedere dag. Ik ben de koning te rijk en geniet met volle teugen van mijn teruggewonnen vrijheid. Voor mij is het een verademing om terug buiten te komen. Ik ben uiteindelijk een goede 3 jaar totaal afhankelijk geweest. Maar je ziet als een mens altijd verder zoekt komt er vroeg of laat toch min of meer een oplossing, kwestie van door te zetten.
Ik ben iedereen van de kine, ergo en sociale dienst van de Westlaan te Roeselare erg dankbaar omdat zij mij steeds lichamelijk en psychisch gesteund en bijgestaan hebben in mijn jarenlange revalidatie.

E. D. uit L. België

Een patiënt uit Revalidatiecentrum Westlaan in Roeselare.

Homepage v.d. fietshandel     

Terug naar Startpagina:

Terug naar Verhalen:

Naar Over ons: